Innovatie

Enkele weken geleden was ik verwikkeld in een kleine mailwisseling met iemand over het investeringsklimaat in Nederland. Mijn stelling was dat er een tekort is aan investeerders met durf. De man die reageerde had de stelling dat er voldoende investeerders zijn, maar dat er een tekort is aan goede, innovaieve ondernemers………. Innovatie, het nieuwe toverwoord.

Innovatie

Innovatief betekent Vernieuwend. Het probleem ligt dus bij een gebrek aan ondernemers met vernieuwende ideeën. Klinkt aannemelijk. Met meer dan 200.000 jaar mensemijke geschiedenis zijn al veel dingen bedacht. Aan innovatieve ideeën hebben wij smartphones te danken, computers, televisie. En dat we auto kunnen rijden komt omdat enkele duizende jaren geleden iemend het innovatieve idee heeft gehad om iets ronds onder een plateau te bevestigen: de geboorte van het wiel.

En met meer dan zeven miljard mensen op deze kleine aardbol is de kans op een echt uniek en vernieuwend idee ook nog maar één op de zeven miljard.

Nou hoeft een innovatief idee natuurlijk niet uniek te zijn. Normaal gesproken zou een kleine ondernemer in Nederland niet zovee last hebben van een kleine ondernemer in Japan, met hetzelfde idee. Maar er speelt nog iets anders: Een ander innovatief idee heeft ervoor gezorgd dat er met een idee geld te verdienen is, vooral als je de eerste bent en dat kunt aantonen. Een innovatief idee alleen is dus niet meer voldoende, je moet het ook als eerste geregistreerd hebben.

Kortom: echt innovatief bezig zijn is niet makkelijk.

Maar we hebben er iets op gevonden!

En het heet Collectief geheugen(verlies) en maakt innovatie heel makkelijk. In de automatisering is hier een goed voorbeeld van te vinden.

Ongeveer 10 jaar geleden hebben een aantal computerfabrikanten de koppen bij elkaar gestoken en een heel innovatief plan uitgewerkt. PC’s beschikten toen over een hele variatie aan aansluitingen voor van alles en nog wat. Er was een aansluiting voor een monitor, voor de muis, voor het toetsenbord, de printer. En dan was er nog een aansluiting voor geluidsboxen, modem en eventueel TV, Externe harddisk, enz. Kortom, alles en iedereen had een eigen stekker en dat was niet handig.

Het ‘innovatieve’ idee was simpel: Maak één aansluiting en zorg dat daarmee zoveel mogelijk apparaten kunnen worden aangesloten. Universeel, dus. Daarnaast moest de communicatie met al die apparaten ‘serieel’ zijn. Een Universele Seriële Bus. Ook wel bekend als USB. Prachtig. DE oplossing voor het aansluit probleem.

Gelukkig ben ik niet zo collectief ingesteld en heb ik er al meer dan 30 jaar in de automatisering opzitten. Ik moest gelijk terugdenken aan die goede oude tijd met mijn Commodore-64. Dat apparaat had drie aansluitingen: Een monitor-uitgang, zodat je iets op een scherm kon zien, een normale seriële uitgang, voor modems en dergelijke, en een speciale aansluiting. Een mooie ronde plug met zes pennetjes. Dit heette de “Seriële bus”.

Het mooie aan deze seriële bus was dat je er allerlei apparaten op aan kon sluiten. Een tapestreamer (cassetterecorder, maar dat klinkt niet bij een computer), een printer, een diskettestation en nog een kleine collectie andere apparaten.

Verschillen

Natuurlijk zijn er wat verschillen. De stekker is anders. Het snoertje is dunner. En de snelheid is hoger. (Maar dat laatste is heel normaal in de computerwereld.)

Er is één belangrijk ander verschil: Bij de Commodore konden de aangesloten apparaten zelfstandig werken. Zo kon je tegen het diskettestation zeggen dat hij gegevens op de kabel moest zetten en tegen de printer dat hij de gegevens eraf moest halen. Rechtstreeks printen, dus, waarbij de computer vrij bleef. Niet Multi-tasken, maar de processor van het diskettestation en de processor van de printer zelf het werk laten doen.

Zou die teruggang in functionaliteit HET innovatieve idee achter de USB zijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *